Blogs29/09/20200Pubers, laat ze dromen.

Hoe gek of vergezocht ze soms ook zijn, prachtig vind ik ze, tieners en hun dromen. Hun toch nog vaak onbezoedeld beeld naar de toekomst. Hun eigen toekomst. Al moet ik aan dat authentieke toch vaak even trekken in de praktijk. De stem van mama of papa, van leerkrachten en andere volwassenen komt meer dan eens doorsijpelen. Want het moet natuurlijk wel realistisch blijven, het moet toch geld opbrengen of sociaal aanvaardbaar zijn, of.. ja ik kan er nog wel wat opsommen.

Zijn het hun dromen of die van jou?

Dat is de vraag die ik mezelf ook af en toe kritisch stel als het over mijn eigen kinderen gaat. Het is als ouder zo gevaarlijk om je eigen dromen te projecteren op je kinderen. We zien het allemaal zo vaak gebeuren. In de balletles, langs de zijlijn van de voetbal of bij het bepalen van de school of studiekeuze. Je wil je kind die kansen gunnen die jij niet hebt gehad, of dezelfde ervaringen meegeven die jou zo vooruitgeholpen hebben. Je wil ze de valkuilen tonen en de teleurstellingen besparen die je leven getekend hebben.

Stel jezelf hierbij even de vraag wie je nu zou zijn als alles was gelopen zoals je het had gewild. Was je echt die prima ballerina geworden, had je nu nog steeds piano gespeeld als je toen maar die lessen had mogen volgen. Of had je nu muziekschool vreselijk gevonden en zouden je kinderen er nooit heen mogen omdat je het uiteindelijk zelf maar niets vond. Wees Eerlijk. Elk voordeel heeft zijn nadeel en omgekeerd. Want zelfs met al die mogelijkheden speelt het leven nog steeds zijn spel.

Zekerheden zijn er nooit en ook nu dus niet. Je kan hen nog alle kansen geven, toch bepalen tieners zelf wat ze ermee doen.

Tieners dromen en stellen die dan bij, ze weten soms totaal niet wat ze willen en plots is het dan weer kristalhelder. Belangrijk vind ik hierbij is dat ze die hoogtes en laagtes kennen, dat ze zelf zoeken en richting vinden. Dan pas gaan ze hun eigen weg, vol overgave en goesting. Dan pas gaan ze zelf gemotiveerd aan de slag. Al wil dat natuurlijk weer niet zeggen dat we ze maar laten doen en aan hun lot overlaten en je als ouders alles ook ok moet vinden. Die verbondenheid met jou als ouder en met bepaalde leerkrachten is minstens zo belangrijk.

Alles draait weer om evenwicht. Over het leiden en het loslaten. Over je tiener zien met al hun eigenheden. Wie zijn ze echt en heb ik daar als ouder genoeg oog voor? Kunnen ze bij me terecht met hun vragen of weten ze al dat we gaan sturen en afblokken. Kunnen ze vallen en opstaan? Geven we hen de tools om recht te blijven tijdens moeilijke momenten of schermen we ze af met onze eigen keuzes die we doordrukken. Vragen die ik mezelf en mijn cliënten elke dag blijf stellen.

Wil je graag ook wekelijks tips voor studeren kids in je mailbox? Schrijf je dan even in via de site.

Kun je wel wat hulp gebruiken thuis met je tiener? Neem dan even een kijkje op de site of boek een gratis kennismakingsgesprek.

 

Nog veel studieplezier

 

Helen

 

 

Share

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: