Blogs17/07/20210Gewoon doorzetten. Toch?

De laatste weken zie ik in de praktijk heel wat tieners en hun ouders. Heel vaak komen de bovenstaande woorden terug. Ouders die aangeven dat hun tieners gewoon niet kunnen doorzetten, dat zij dat zelf ook hebben moeten doen. Just do it, is niet voor niets een wereldbekende slogan.

Nu was ik vandaag aan het joggen en ik had het moeilijk. De laatste weken is het nogal druk en dan vervalt mijn sportmomentje nogal eens. Zoals iedereen wel eens doet, begon ik mezelf op te peppen. Komaan Helen, nog 3 km, dat zal toch wel lukken, gewoon doorzetten, ……, de slogans vlogen letterlijk rond mijn eigen oren. Tot ik gewoon begon te schaterlachen, midden op de fiets-o-strade in Gent. Waar was ik nu in godsnaam mee bezig en voelden mijn pubers zich ook zo?

Natuurlijk helpt het om door te zetten, het is een topskill zeg ik vaak. Toch moet het wel realistisch blijven. Ik schoot letterlijk in de kramp tijdens het lopen, het was gewoon te lang geleden. Give me a break. Dat gezegd zijnde koos ik op dat moment voor de middenweg. Die drie laatste kilometers stevig doorwandelen. Zo werd mijn geblutste ego ook wat gespaard.

Terug naar onze tieners en pubers. Hoe vaak zeg jij als ouder, nog even doorzetten, komaan, waarom stop je nu al, wat ben je toch lui,…. Het komt neer op een aantal gradaties van dezelfde opmerking. Doe gewoon door tot het klaar is of toch ten minste voldoende gestudeerd hebt om goed te scoren. De randvoorwaarden bekijken we vaak niet meer, we veronderstellen dat alles wel in orde is. Het hangt volledig van hen af. Ze moeten gewoon doorzetten, toch?

En dat is ook vaak zo, als ik voor elk excuus dat ik hoor hier in de praktijk een balletje in een kom zou gooien (wat we vroeger echt wel eens gedaan hebben) dan is die dus na een paar sessies overvol. Toch is de onderliggende vraag nog niet beantwoord. Hoe komt het dat zoon of dochterlief het zo moeilijk vindt om door te zetten. Gaat het om interesse? Begrijpen ze de leerstof niet? Weten ze niet hoe ze eraan moeten beginnen? … Er zijn zo veel verschillende redenen waarom je niet kan of wil doorzetten, maar er is altijd wel eentje te vinden. Vaak zijn het er een heleboel kan ik je vertellen.

Gelukkig is er dus wel goed nieuws. Als we die onderliggende redenen vinden, dan kunnen we er ook echt iets aan doen. Of het nu gaat om studiekeuze, motivatie, planningstechnieken en/of studiemethodieken, er is licht aan het einde van de tunnel, al moet je dan natuurlijk wel de koe bij de hoorns nemen en ermee aan de slag gaan.

Dus ga even op zoek naar wat er allemaal onder dat “opgeven” zit of geef me even een seintje voor een kennismakingsgesprek. Vaak staan we dan al een heel eind verder. Zo start je tiener in september met volle moed aan een nieuw jaar.

Wil je graag meer weten over Esthia en hoe ik voor jullie van betekenis kan zijn, boek dan een gratis kennismakingssessie in. We bekijken dan hoe we aan de slag kunnen gaan.

Geniet nog van de vakantie en voor iedereen met taken of tweede zit, veel succes.

Groetjes

Helen

Share

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: