Blogs18/03/20200Examens gedaan ! Waar is mijn snoepje ?

Waar is mijn “snoepje” ? Of mijn vakantie? Want dat is het tegenwoordig. Na een examenperiode hoort voor studenten een skivakantie of een andere soort mega beloning. Soms betalen ze die zelf, soms een deel en soms gewoon niet.

Ook in het middelbaar merk ik meer en meer geldelijke beloningen. Hoe is dat bij jullie?  Ik heb er de laatste 2 weken al een heleboel interessante gesprekken over gehad. Ik ben soms voor en soms tegen. Ja zo ben, lekker moeilijk doen. Meestal is de vraag naar mij zoiets als: ‘hoe doe je dat nu met belonen, of  ‘ik kan hem nu toch zijn vakantie niet afnemen? Het is al betaald?’. En ik snap het dus allemaal. Wanneer zeg je ja, wanneer neen. Ik vind het iets raars, iets van nu.

Ik begrijp het ook wel, elke puber, elke student wil iets om naar uit te kijken, om zich op te focussen, om een soort motivatie te vinden om al die weken voor de examenperiode voluit te gaan. Een leuke beloning, een snoepje zoals vroeger (wat dus volgens veel jonge ouders, echt not done is J ), en dan komt dus mijn bedenking. Helpt dit? Volgens mijn niet, of toch niet echt heel veel op lange termijn.

In de praktijk krijg ik echt heel veel studenten die waanzinnige beloningen krijgen na de examenperiode, van een citytrip tot een iphone of skivakantie met de vrienden. Sommige moeten zelf wat bijleggen, anderen krijgen het gewoon. En ja, dat is leuk en zal ze zeker de eerste dagen wat motiveren. Want ze willen het graag, en zeg nu zelf, we gunnen het hen ook allemaal. Dus helemaal ok. Natuurlijk gaat het om iets langer dan een paar dagen, wat als die motivatie is uitgewerkt, wat als ze weten dat ze het toch krijgen, no matter what.

Dus, wat is de catch? Wat zijn de voorwaarden? Laat je het al of niet ontvangen van de beloning ook van iets afhangen, of is het er gewoon? Gaat het om een inspanningsbeloning? Gaat het om een resultaatsbeloning? … Stof tot nadenken.

Persoonlijk vind ik een resultaatsbeloning een hele moeilijke. Elk jaar brengt nieuwe uitdagingen met zich mee en we kunnen die als ouder moeilijk inschatten. We focussen ons al gauw op de punten, het resultaat, terwijl de inspanning eigenlijk al het werk is. Soms zit iemand gewoon niet op de juiste plaats, in de juiste richting. Soms ontbreekt het aan een correcte studiemethode of genoeg zelfvertrouwen om aan de slag te gaan.

Wel is het heel duidelijk hoe onze kids zich inspannen om hun resultaat te bereiken. Hoe gaan ze aan de slag tijdens het jaar, hoe verwerken ze lessen, hoe gaan ze om met deadlines en het indienen van opdrachten. Dus de inspanning. Daar heb je zicht op. Dat kun je zeker belonen.

Belonen, ja, met wat? Dat kun je zelf beslissen, of samen met hen overleggen. Weet dat het puberbrein (en dat kan lang duren, tot wel 24 jaar) nog niet helemaal volgroeid is, de plaats waar het lange termijndenken, het plannen zich bevindt is nog niet volledig. Ik zou dus belonen op korte termijn. En je beslist natuurlijk altijd zelf hoe ver je hierin wil gaan. Ik merk vaak dat ze in het middelbaar graag iets persoonlijks willen, iets met aandacht, samen iets doen. Studenten zijn anders, willen vaker iets materieels heb ik de indruk.

Clue van de zaak. Doe wat voor jou goed voelt. Onthoud wel dat extrinsieke motivatie niet altijd echt heel goed werkt, dat het ontwikkelen van intrinsieke motivatie een heel stuk beter werkt. En ja, willen ze dan toch op skivakantie, dan is het misschien goed om naar een inspanningsbeloning te kijken? Samen zoeken naar oplossingen, samen overleggen wat precies de verwachtingen zijn.

Wil je meer weten? Of heeft je student of puber wat hulp nodig bij het ontwikkelen van die intrinsieke motivatie en het vinden van een goeie studiemethode? Altijd welkom voor een kennismakingsgesprek.

Alvast veel studieplezier

Helen

Share

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: