Blogs09/03/20200Duw jij je puber vooruit ?

Dedication, toewijding. Het is best wel een zwaar woord. Zeker voor onze studenten en pubers die liever van de hak op de tak springen en het nut van die toewijding echt niet zien. Heb jij als ouder die dedication in je? Had jij die als student?

Gek dat ik er zo op kom, maar ik zit vandaag op bureau bij mijn eigen coach. Het is één van haar zogenaamde ‘getting shit done dagen’. Klinkt gek, maar het is echt super productief. Je komt gewoon bij haar op bureau werken. Geen gebabbel, geen coaching, puur echt doorwerken aan al die dingen die op je post-it blijven staan. En ik kan dat op dit moment best wel gebruiken want mijn lijst to do’s staat vol. Dus ik zit hier, samen met 6 anderen helemaal in Nederland, als dat geen dedication is van die gekke belg in de groep. We zijn in onze groep nochtans met een stuk of 40. En toch zijn we hier maar met 7 inclus de gekke belg. Hoe komt dat nu vraag ik me af?

Wel, het is geen verplichting, dus komen ze niet, er is altijd wel een uitvlucht om het niet te doen. Als volwassene zijn dat dan de kinderen, of ik doe het thuis wel, of … Maar wat maakt die dag thuis nu anders, wat maakt dat je het deze keer wel gaat doen, alleen. Niks, juist. Dus ga je het waarschijnlijk ook niet doen. Daarom zit ik dus in Nederland, voor die spreekwoordelijke kick voorwaarts. Die geef ik mezelf, want ik weet wat ik wil.

Waarom zou dat nu zo anders zijn bij puber? En weet dat puberen kan en mag tot je 22ste of zelfs nog langer. Waarom zouden zij dan net wel die drive vinden om achter de boeken te kruipen, gewoon omdat jij het hen even zegt. Nope, als het niet echt moet, als er voor hen niets inzit, gaan ze het ook niet doen.

Hoe kunnen we dat nu verklaren, die laksheid, die desinteresse, die luiheid volgens sommigen. Gewoon, andere dingen zijn leuker. Er is geen motivatie om te gaan studeren, er is geen duidelijk doel. En geef nu toe, als wij dat niet hebben, doen we ook heel vaak niets. Dat is gewoon mens zijn. Waarom dan zo streng tegen onze studenten? Ja, omdat wij het doel wel voor ogen zien, wij weten waar we ze willen hebben voor ze het zelf weten. Jammer genoeg kun je geen dromen en doelen in hun hoofd kopiëren, dat moeten ze zelf uitzoeken.

Dus, voor we onze pubers beschuldigen van luiheid, misschien even peilen naar hun doelen. Is deze richting iets voor hen? Zitten ze op de juiste plaats op dit moment? Wat drijft hen? Hoe kunnen we hen helpen in het zoeken naar dat doel, op een positieve manier?

In de praktijk hoor ik heel vaak ‘ik wil later veel geld verdienen, een mooie job, mooi huis en alles kunnen doen wat ik zelf wil’. Ok, zeg ik dan, prima antwoord, prima doel. Voor mij zijn alle antwoorden goed, enkel wil ik dan erna wel weten wat ze bereid zijn om hiervoor te doen. Andere insteek, andere output want dan beginnen de hersenen te draaien.

Natuurlijk is het niet zo simpel als dat. De sessies rond motivatie lopen soms wel wat op. Niet iedereen heeft ineens dezelfde ‘dedication’. Eén iets weet ik wel zeker, als je een goed doel voor ogen hebt (en dat is niet meer geld verdienen), waar je zin in hebt, waar je echt naar gaat verlangen, dan kan er zoveel meer. Je wordt er als het ware naar toe gezogen, getrokken. Als dat er niet is heb je ontzettend veel wilskracht nodig en dat vervaagd. Bij een duidelijk echt doel gaat het als vanzelf.

Dus, lui zou ik onze pubers niet noemen, zeker niet, wel gewoon menselijk.

Meer weten over motivatie? Altijd welkom. En wil je dat je student ook zo’n dag alles kan geven en zichzelf kan bijwerken, dan kan ik mijn eigen studeerdagen of eens een ‘ik ben weer helemaal bij’-dag echt wel aanraden. Data en inschrijven kan via de volgende link.

Veel studieplezier

Helen

Share

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: