Alleen, zelf studeren, lukt dat?

Schermafdruk 2018-12-11 15.10.50

Ze moeten het vooral zelf doen. Dat is het eerste wat mijn man en ik hoorden toen we dit weekend even gingen uitblazen in de sauna. Grappig als je dan net 4 volle weken aan de slag gegaan bent met pubers en ouders om stap voor stap naar meer autonomie te komen. Ik moest lachen en de heer die de befaamde zin aan zijn vrouw had gezegd, keek me aan. Wat vindt u daarvan mevrouw zei hij. Ja, ik kon hem enkel gelijk geven. De mama in kwestie had al werkelijk alles voor haar dochter gedaan, van streng tot poeslief, van handje vasthouden tot het resoluut boos worden GSM afnemen en alleen naar de kamer sturen. Niets hielp. Toen dacht ik, zo ken ik er nog een heleboel.

De conclusie ‘ze moeten het vooral zelf doen’ is misschien wat kort door de bocht. Ook binnen de praktijk blijf ik ijveren voor het opnemen van de eigen verantwoordelijkheden, autonomie is iets wat je leert tijdens de puberjaren. Al moet je hen natuurlijk de juiste tools geven om hiermee aan de slag te gaan. Dat zijn praktische tools zoals een handige agenda, genoeg materiaal en een goede plaats aanbieden om te studeren en evenzeer ook mentale en ondersteunende tools, zoals het geven van steun, wat bijles, een knuffel, heel wat aanmoediging. Heel vaak zit het daar allemaal we snor. We hebben toch altijd het beste voor met onze kinderen?

Leer jij hen aan de slag gaan met al die tools die je hen geeft?

Toch is er een derde punt dat ervoor gaat zorgen dat tieners zelf met meer plezier aan de slag zullen gaan. Dat is het hen aanleren om met al die tools, zowel de praktische als de ondersteunende aan de slag te gaan. Want je kan hen nog zoveel aanbieden, als ze niet weten wat ze ermee moeten doen, is het een bodemloze put en gaat het zoals ik ouders vaak hoor zeggen, één oor in en het andere direct weer uit. Hoe pak je dit nu aan?

Vaak hebben tieners nog niet echt geleerd hoe met hun onkunde op vlak van studeren om te gaan. Iets lukt niet en ze roepen al dan niet een hulplijn in of stoppen er gewoon volledig mee onder het motto ‘ik kan dit niet’. Heel normaal eigenlijk, als je bedenkt dat heel wat tieners tijdens de lagere school bijna geen moeite hebben moeten doen om goede punten te halen. Eénmaal in het middelbaar komt daar verandering in, is het ‘luisteren tijdens de les’ en ‘even alles nalezen thuis voor een test’ totaal niet meer genoeg. En daar wringt het schoentje. Als ouder ga je ervan uit dat jongeren gewoon aan de slag kunnen gaan en ze wel met je in gesprek zullen gaan als dit niet het geval is, hetzelfde met het kiezen van een geschikte studierichting. Niets is minder waar. Vaak weten ze gewoon niet hoe eraan te beginnen.

Dus, voor je als ouder het gevoel hebt: Mijn zoon is lui, mijn dochter weet niet wat ze wil, … misschien toch even polsen of dit wel zo is. Want voor een sport kunnen ze zich vaak wel enorm hard inspannen. Denk maar aan die voetballer die elke week door weer en wind naar de training fietst om dan totaal onderkoeld terug thuis te komen. Daar heb je heel wat motivatie voor nodig. Dat weet je als je zelf ineens in je sportkleren klaarstaat om te gaan joggen en het blijkt wat te regenen.

Besef je zelf hoe moeilijk het is om door te zetten als je niet weet hoe je het moet aanpakken. Zoek jij hulp?

Jongeren zijn vaak totaal niet lui en weten ook heel vaak precies wat ze willen. Dat is alleen niet altijd wat wij als ouder willen, en dat beseffen ze heel goed. Het zwart-wit denken zit er bij ons heel goed ingeworteld. Dus gaan ze wel proberen te studeren, gaan ze de studierichting doen die hen wordt aangeboden en aanbevolen, zonder daar heel veel bij na te denken. Dat kan perfect goed lopen en dat kan ook perfect misgaan. Wat doe je dan het best?

Ga met je kind in gesprek of haal er een derde partij bij indien het al wat meer geladen is. Zo probeer ik in de praktijk ook steeds een ouder-kind gesprek in te plannen als ik merk dat de communicatie en de doelen niet helemaal op elkaar zijn afgestemd. Probeer dus naar hun verhaal te luisteren en daarin even een open geest te houden. ‘Zo maak je later kans op een goede job’ of ‘Daar kun je veel geld mee verdienen’ zijn echt wel enorm ver van je bed voor een tiener die eigenlijk meer bezig is met welke kleren ze de volgende dag gaan aandoen, wat hun volgende instagram-post zal zijn en of er nog tickets zijn voor Pukkelpop. Verlies jezelf dus niet in je eigen denkwereld.

Ondersteunen kan op veel vlakken. Denk eens aan je eigen schoolloopbaan. Misschien zijn er momenten waar je het zelf moeilijk had. Kun jij dit delen met je zoon/dochter?

Je zal merken dat alle tools die je hen aanreikt heel wat beter benut zullen worden. En natuurlijk, als ze wat ondersteuning kunnen gebruiken bij het leren studeren kunnen ze steeds bij de school terecht of bij een jongerencoach/studiecoach. Want zeg nu zelf, ons doel is toch dat ze het echt op een dag helemaal zelf kunnen, niet?

Meer weten? Neem gerust contact op.

Altijd welkom

Groetjes

Helen

Ps. Dank aan de toptiener die me haar foto liet gebruiken.

 

Geef een reactie

Meer info over studiecoaching bij Esthia?
%d bloggers liken dit:
search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close